KORNEL MAKUSZYŃSKI


Mądrym być, to wielka sztuka, Ale dobrym - jeszcze większa!

Get Adobe Flash player
Wrzesień 2021
P W Ś C Pt S N
1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30

GOŚCIMY

Odwiedza nas 37 gości oraz 0 użytkowników.

LOGO

NA TEREN SZKOŁY MOGĄ WEJŚĆ OSOBY Z ZEWNĄTRZ, PO WCZEŚNIEJSZYM TELEFONICZNYM UZGODNIENIU TERMINU SPOTKANIA, TYLKO WEJŚCIEM OD ULICY WAŁY JAROSŁAWA DĄBROWSKIEGO 1, DZWONIĄC DOMOFONEM.

FILM OBOWIĄZKOWY DO OBEJRZENIA

Kornel Makuszyński ur. 08.01.1884 w Stryju koło Lwowa w rodzinie Julii z Ogonowskich i Edwarda Makuszyńskiego. Znany jest jako prozaik, poeta i krytyk, autor wielu powieści, felietonów i humoresek
W 1895 r. rozpoczął naukę w gimnazjum w Stryju. Lata 1898-1908 to okres lwowski w życiu Makuszyńskiego. Przyszły pisarz rozpoczynał naukę w III klasie Gimnazjum im. Jana Kazimierza. Tutaj miały początek pierwsze sukcesy życiowe i literackie. W wieku 14 lat zaczął pisać wiersze. Ich pierwszym recenzentem był - owiany już poetycką sławą – Leopold Staff. Wiersze z tego okresu opublikował w lwowskim dzienniku Słowo Polskie, mając 16 lat.
24.06.1903 r. zdał maturę. W tym samym roku rozpoczął studia na wydziale filozoficznym Uniwersytetu Lwowskiego. Pisał recenzje teatralne i poezje.
W latach 1908-1910 przebywał w Paryżu; studiował tam literaturę francuską . Zwiedził też Włochy i Niemcy.
Czas I wojny światowej pisarz spędził wraz z żoną Emilią z Błażeńskich w głębi Rosji, gdzie zastał zesłany. Dzięki przyjaciołom został zwolniony z zesłania. Zamieszkał w Kijowie i objął stanowisko kierownika literackiego Teatru Polskiego.
Od roku 1918 Kornel Makuszyński mieszkał w Warszawie. Prowadził dział krytyki teatralnej, wydawał książki, pisał felietony do „Kuriera Warszawskiego ”. Często wtedy odwiedzał Zakopane.
W 1920 roku wydrukowane zostały „Piosenki żołnierskie”, a w roku 1924 poemat „Pieśń o Ojczyźnie”, za który otrzymał państwową nagrodę literacką w 1918 roku.
W tym samym roku umarła żona Emilia Błażeńska, ale już w roku następnym pisarz ożenił się ze śpiewaczką operową – Janiną Gruzińską.
W 1937 roku Kornel Makuszyński został członkiem Polskiej Akademii Literatury.
Bardzo interesujący w życiu autora był jego związek z Zakopanem, w którym od 1918 roku przebywał parokrotnie każdego roku. Stamtąd też wyszły „Listy z Zakopanego”.
W 1931 roku otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Zakopanego, później Honorowego Członka Związku Górali, przez co był podziwiany, kochany i szanowany.
W czasie II wojny światowej pisarz przeżył gorycz klęski wrześniowej i upadku powstania warszawskiego. Stracił dom w Warszawie, przebywał w obozie w Pruszkowie, potem przymusowo w Opocznie.
W 1944 roku przeniósł się na stałe do Zakopanego. Tu rozpoczął się ostatni rozdział życia pisarza. Nie pisał już powieści, był schorowany i zmęczony przejściami wojennymi; powoli popadał w zapomnienie.
Odbywał spotkania autorskie i pobierał honoraria w postaci jajek, sera, masła…,
wygłaszał prelekcje w sanatoriach, zakładach pracy. Cierpliwie odpisywał też na listy chłopców i dziewczynek z całego kraju.
31 Lipca 1953 roku o godz. 9 rano umarł Kornel Makuszyński.
„Był piękny słoneczny dzień, jak gdyby wybrany na ostatnią ziemską drogę pisarza, co miał słońce w herbie”.
Przed willą zgromadziły się tłumy mieszkańców Zakopanego i ludzi przyjezdnych. Trumnę ze zwłokami honorowego gazdy wynieśli górale w odświętnych strojach. Z kościoła na cmentarz nieśli trumnę przybyli pisarze. Nad otwartą mogiłą przemówił Roman Brandstaetter:
„Był dobrym człowiekiem. Był jednym z tych, którzy dobroć utożsamiali z mądrością, a talent z charakterem”.
Kornel Makuszyński został pochowany na Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzysku w Zakopanem. W mieście tym znajduje się również jego muzeum.Pozostawił po sobie około 70 książek. Są top zbiory wierszy, felietonów, humoresek, recenzji teatralnych, noweli, powieści i komiksów. W 1963 roku ulicę w Zakopanem „Pod Okopą” nazwano imieniem Kornela Makuszyńskiego. Pisarz cieszy się wciąż żywą, bezinteresowną sympatią. Jego książki, a przecież są już wiekowe i z innej zupełnie epoki, przechodzą z pokolenia na pokolenie, zdobywają nowych czytelników.

 

 

Copyright © 2021 SP3RAWICZ  Rights Reserved.